Może Zamiast Bachuska - Jasiek Winiarz?

Przy kościele franciszkanów - obecnie gimnazjum JP II działa prężnie Bractwo Kowali, które wspiera finansowo remont świątyni. Franciszkanie asymilują się z mieszczanami tak dalece, że gdy przychodzi czas reformacji nie są zdolni do przeciwstawienia się nowinkom religijnym.

Parę lat wcześniej za dynastii Luksemburgów Karol IV król Czech, jak państwo sobie przypominacie ożeniony z Polką Elżbietą „Pomorzanką”, utrzymuje w Środzie prawo jednej mili, znaczy to ni mniej ni więcej, że w tej odległości od murów miejskich nie można wykonywać żadnej działalności rzemieślniczej.

W mieście działa siedem cechów, wymieńmy je dla porządku: -1. Rzeźników, 2. Karczmarzy, 3. Szewców, 4. Piekarzy, 5. Krawców, 6. Tkaczy sukiennych, 7. Kuśnierzy. Inne zawody są zrzeszone w bractwach.

W drugiej połowie XIV wieku jako ósmy powstaje cech winiarzy. Dziewiątym cechem są tkacze lniani, czyli poszewkarze. A po wielu latach, w 1537 roku, powstaje cech kowali i dwa lata później - cech garncarzy.

Winiarze zadomowieni byli już wiele lat wcześniej w naszym mieście jako bractwo, bo już w 1323 roku w herbie Środy pojawia się krzew winorośli. A pierwsze winnice powstają za bramą wrocławską i na Bielanach.

Na początku, drodzy organizatorzy święta wina, w Środzie byli wszędy Polacy, a potem porobili się Czesi, Żydzi i Niemcy. Pierwszy winiarz był Polakiem, nazywał się Jaśko i pochodził z Małopolski, a jego „babiczka” mieszkała w Chrzanowie. Nie chcieliście łacińskiego birbanta Bachuska, to może zaakceptujecie „Jaśka Winiarza”?

Tekst ten dedykuję - Towarzystwu Średzkich Malkontentów od Imprez Wszelakich.

Z poważaniem - jak mówi Patryk.

Woytek Kopacz